Royal Raymond Rife

Historia wielkiego człowieka

Niektórzy czytelnicy historię o doktorze Royal’u Raymond’zie Rife’ie mogą ocenić jak dramatyczną detektywistyczną opowieść. A ci którzy zechcą poznać tę historię poważnie, zwrócą uwagę na olbrzymią, przekonywującą i ponad 60 letnią długotrwałą praktykę. Miał on mnóstwo pozytywnych i często sensacyjnych wyników, które niejednokrotnie dokumentacyjnie potwierdzane były przez wszystkich wysoko cenionych i niezależnych lekarzy oraz szereg poważnych instytucji medycznych, które od dawna lub czasowo z nim współpracowali.

Pomimo mnóstwa dowodów które większość z nas, najwyraźniej musi tę metodę przetestować samodzielnie, aby w końcu przekonać się, że rzeczywiście istnieje efektywna i rewolucyjna terapia. Literatura medyczna i posty reklamowe wielu firm w celu udowodnienia skuteczności swoich lekarstw (albo suplementów) manipulują odniesieniami do drogich i długotrwałych badań. Niestety jednak, jak by to nie było smutne, często tworzone są przez zainteresowanych lub po prostu dobrze wynagradzanych specjalistów, a następnie promowane potężnymi akcjami reklamowymi.

Rife był genialnym naukowcem. Urodził się w 1888 roku. Po studiach w instytucji Johnsa Hopkinsa Rife tworzył i rozwijał technologie, które nadal są wykorzystywane do dzisiaj w różnych dziedzinach optyki, elektroniki, radiochemii, biochemii, balistyki, lotnictwa a obecnie są znane jako technologie terapii biorezonansowej. Rife rzeczywiście był pierwszym kto zaczął rozwijać bioelektroniczną medycynę albo inaczej rezonansowo-częstotliwościową medycynę. Za konkretne wynalazki i osiągnięcia naukowe Rife dostał 14 głównych nagród oraz nagrodę honorową Doctorate by the University of Heidelberg. Przez prawie 66 lat, które Rife poświęcił projektując i budując unikalne urządzenia oraz instrumenty medyczne między innymi pracował dla znanej korporacji Zeiss (Zeiss Optics) i Rządu Stanów Zjednoczonych. Najbardziej znanym jego klientem był milioner Henry Timkin. Do wynalazków Rifa należy również mikroskop ultrafioletowy i mikromanipulator.

Do 1920 r. Royal Rife zakończył pracę nad wynalezieniem pierwszego na świecie mikroskopu wirusowego. W 1933 roku udoskonalił tę technologię i zbudował niezwykle skomplikowany Uniwersalny Mikroskop, który miał prawie 6 000 różnych części i był w stanie powiększyć obiekty 17 000 razy. Dzięki tak niesamowitemu wynalazkowi Rife stał się pierwszym człowiekiem, który zobaczył żywego wirusa. Uniwersalny Mikroskop wciąż jest jedynym narzędziem, za pomocą którego można widzieć żywe wirusy. Współczesne elektroniczne mikroskopy natychmiast zabijają wszystkie organizmy i w rezultacie widać tylko ich szczątki i resztki. To, co może widzieć mikroskop Royala Rifa jest „hałaśliwym działaniem” żywych wirusów, ponieważ one ciągle zmieniają swój kształt, żeby przystosować się do zmian w środowisku. Szybko reagują na rakotwórcze substancje i przekształcają normalne komórki w komórki nowotworowe.

Ale jak Royal Rife dokonał tego w czasie, gdy elektronika i medycyna dopiero zaczęły się rozwijać?

Aby zadowolić czytelników sceptycznych przedstawie kilka szczegółów technicznych i naukowych. Rife szczegółowo identyfikował indywidualne wibrację częstotliwościowe każdego drobnoustroju. Wykorzystywał do tego właściwości przekroju spektralnego. Powoli obracał kwarcowe pryzmaty szkła, aby skupić światło pojedynczej długości fali na mikroorganizmach które badał. Ta długość fali została wybrana dlatego, że rezonowała z częścią spektralną drgań mikroorganizmu, jest to oparte na fakcie, że każda molekuła drga na swojej własnej częstotliwości. Atomy łączą się w molekuły, tworząc specyficzną molekularną konfigurację z energetycznymi związkami. Ta konfiguracja emituje i pochłania własne, całkowicie określone spektrum częstotliwości elektromagnetycznych. Żadna z dwóch różnych molekuł nie ma takich samych częstotliwości elektromagnetycznych ani energetycznych.

Rezonans wzmacnia światło w taki sam sposób, jak dwie fale oceanu wzmacniają się wzajemnie, gdy łączą się ze sobą. Wynik wykorzystania rezonansowej długości fali polega na tym, że mikroorganizmy, które niewidoczne są w białym świetle, natychmiast, stają się widoczne w odblasku światła o określonym składzie spektralnym. Mikroorganizmy stają się widoczne, kiedy częstotliwość światła, rezonuje z ich własnym spektrum drgań. Royal Rife był więc w stanie zobaczyć inaczej niewidoczne organizmy oraz obserwować ich aktywną inwazję na kultury tkanek naszego organizmu.

Ponad 75% organizmów, które Rife widział za pomocą swego Uniwersalnego Mikroskopu były widoczne tylko w świetle ultrafioletowym. Wiadomo jednak, że światło ultrafioletowe jest poza zasięgiem ludzkiego wzroku, jest po prostu „niewidzialne” dla nas. Specjalne oświetlenie, stworzone przez Rife’a pozwoliło mu pokonać to ograniczenie, stosując metodę heterodynową, która jest oparta na technice łączenia dwóch sygnałów w celu uzyskania trzeciego sygnału różnicowego. Rife oświetlał mikroorganizm (zazwyczaj wirusa albo bakterię) o dwóch różnych długościach fali, krótką częstotliwością ultrafioletową, która rezonowała z częścią spektralną mikroorganizmu. Te dwie długości fali współdziałały ze sobą w punkcie zbiegu. Oddziaływanie to w rzeczywistości dało początek trzeciej dłuższej fali, która trafiała w widzialną część spektrum elektromagnetycznego. Było to tym odkryciem, za pomocą którego Rife sprawił, że niewidoczne drobnoustroje stały się widoczne nie zabijając ich. Odkrycia tego nie mogą powtórzyć dzisiejsze elektroniczne mikroskopy.

W rzeczywistości Rife zidentyfikował ludzki wirus raka jeszcze w 20-ych latach XX wieku! Początkowo Rife przeprowadził około 20 000 nieudanych prób przekształcenia normalnych komórek w komórki nowotworowe. Sukces osiągnął w momencie, kiedy wykrył wirusa raka, filtrując go przez bardzo cienki filtr porcelanowy i wprowadzając do zwierząt laboratoryjnych.

I wreszcie, aby udowodnić, że ten wirus wywołuje nowotwór, Rife stworzył 400 nowotworów, po kolei z tej samej kultury. On zarejestrował i udokumentował wszystkie te badania za pomocą filmów i fotografii, wraz ze szczegółowymi raportami. On nawet dał nazwę wirusowi raka „Cryptocides primordiales” zwanego również wirusem BX.

Wielu naukowców i lekarzy potwierdziło odkrycie wirusa raka przez Rife’a stosując mikroskop Naessens oraz w licznych eksperymentach laboratoryjnych. Poprzez swoje badania, Rife często pracował ze znanymi naukowcami i lekarzami na ówczesne czasy, którzy potwierdzali jego pracę. Na liście jego współpracowników znaleźli się znani naukowcy, nie tylko z amerykańskich kręgów, są to: E.C. Rosenow, Sr. (longtime Chief of Bacteriology, Mayo Clinic); Arthur Kendall (Director, Northwestern Medical School); Dr. George Dock (internationally-renowned); Alvin Foord (famous pathologist); Rufus Klein-Schmidt (President of USC); R.T. Hamer (Superintendent, Paradise Valley Sanitarium; Dr. Milbank Johnson (Director of the Southern California AM A); Whalen Morrison (Chief Surgeon, Santa Fe Railway); George Fischer (Children’s Hospital, N.Y.); Edward Kopps (Metabolic Clinic, La Jolla); Karl Meyer (Hooper Foundation, S.F.); M. Zite (Chicago University) i wielu innych.

Rife opracował metodę niszczenia tych małych wirusów zabójców. Wykorzystał dla zniszczenia tę samą zasadę, którą zastosował do tego, aby je zobaczyć, czyli zasadę rezonansu. Zwiększając intensywność elektromagnetycznej częstotliwości, która rezonowała z  mikroorganizmami (zakres częstotliwości od setek kiloherców do megaherców), Rife zwiększał ich naturalne wibracje dopóki one nie ginęły. Rife nazwał tą częstotliwość „ śmiertelną normą wibracyjną” albo „MOR”. Dana częstotliwość, jak zauważono, nie sprawiała żadnej szkody otaczającym tkankom. Zasada ta może być wykazana na przykładzie intensywnego dźwięku muzycznego. Co się dzieje, gdy szkło pęka pod wpływem dźwięku: molekuły szkła zaczynają drgać pod wpływem muzycznego dźwięku, wchodząc z nim w rezonans. Ponieważ wszyscy wokół mają różne częstotliwości rezonansowe, pęka tylko szkło. Istnieje niezliczona ilość różnych częstotliwości rezonansowych, a u każdej odmiany molekuł – swoje własne. Rife potrzebował wiele lat do przeprowadzenia badań. Często pracował nawet 48 godzin nieprzerwanie, dopóki nie wykrył częstotliwości które na pewno zniszczą opryszczkę, wirus polio, zapalenie opon mózgowych, tężec, grypę oraz ogromną liczbę innych niebezpiecznych drobnoustrojów.

Zobacz sam jak wspaniale działa częstotliwość na materię.

Przełomem metody okazało się poniżej opisane zdarzenie. W 1934 roku, University of Southern California powołał specjalną komisję medyczną metody Royala Raymonda Rife, aby przeprowadzić leczenie pacjentów ze szpitala Pasadena County Hospital z rakiem trzeciego – ostatniego stadium na ówczesne czasy w Stanach Zjednoczonych. W zespole byłi lekarze i patolodzy, którym zostało polecone badanie pacjentów – jeśli ktoś nadal miałby żyć 90 dni po rozpoczęciu badania.

Jednak po 90 dniach komitet stwierdził, że 86,5% pacjentów zostało całkowicie wyleczonych. Pozostałych 13,5% pacjentów udało się wyleczyć w ciągu następnych czterech tygodni. Pełna regeneracja przy użyciu leczniczych technologii Rife wyniosła 100%. 20 listopada 1934 roku przedstawiciele czterdziestu czterech najbardziej szanownych instytucji medycznych uczestniczyli w bankiecie na cześć Royala Rifa, pod hasłem „koniec wszystkich chorób” zorganizowanym przez dr. Milbank Johnson. Jednak do 1939 roku, prawie wszyscy z tych wybitnych lekarzy i naukowców zaprzeczyli, że kiedykolwiek spotkali Royala Rife.

Co się stało? Co sprawiło, że ci genialni naukowcy całkowicie stracili pamięć? Być może chodzi o fakt, że wieść o cudownych uzdrowieniach przez dr. Rife’a chorych pacjentów na końcowym stadium raka dotarła do innych niepowołanych uszu, którym zależało na „schowaniu metody do szuflady”. Najpierw była symboliczna próba przekupienia Rife’a aby zaniechał dalszych badań na którą stanowczo się nie zgodził. Nigdy nie dowiemy się jaka była dokładna suma tej propozycji. Po tym wydarzeniu w ciągu 16 miesięcy nastąpiło 125 aresztowań. Oskarżenia opierały się na tym, że niektórzy pracownicy prowadzili praktykę lekarską bez licencji. Dziś wiemy, że koncerny farmaceutyczne nie godziły się na kontynuację prób bezbolesnej terapii, która leczyła 100% pacjentów na końcowym stadium raka, a jednocześnie kosztowała tylko niewielką ilość energii elektrycznej. Rozwój tej metody mógłby w końcu doprowadzić ludzi do rezygnacji z przyjmowania mnóstwa leków. A do tego dopuścić nie wolno było i nie wolno do dziś.

Przez dziesięciolecia Rife nieustannie gromadził dowody skuteczności swej metody, co było potwierdzone przez liczne raporty ze zdjęciami i filmami nakręconymi w trakcie badań. Wkrótce zaczęły się incydenty z kradzieżą w laboratorium Rife’a. Co dziwne, policja nikogo i nie „mogła” zatrzymać. Podczas gdy Rife usiłował ponownie odtworzyć skradzione materiały (w tamtych czasach nie było ani komputerów, ani kserokopiarek), ktoś regularnie niszczył jego mikroskopy wirusowe. Z 6000 części Uniwersalnego mikroskopu 5682 zostały skradzione.

Stwierdzono, że ogień, wywołany przez podpalenie, spowodował zniszczenia wielomilionowego Laboratorium Burnett w New Jersey w czasie, gdy znani naukowcy przygotowywali się do ogłoszenia potwierdzenia prac Rife’a. Ostatecznym ciosem było nielegalne skonfiskowanie przez policję pozostałej części jego materiałów i badań naukowych nad którymi Rife pracował przez 50 lat. Firma Hoyland była jedyną firmą, która produkowała narzędzia dla Rife. Przegrywając sztucznie stworzony pozew sądowy przeciwko niej, splajtowała przez nałożone wysokie koszty prawne. Podczas Wielkiego Kryzysu komercyjna produkcja narzędzi Rife skończyła się praktycznie całkowicie. Arthur Kendall, dyrektor Northwestern School of Medicine, który współpracował z Rife’em w odkryciu wirusa raka, dostał prawie ćwierć miliona dolarów, żeby nagle „oddalić się” do Meksyku. Na ówczesne czasy Wielkiego Kryzysu to była ogromna suma pieniędzy. Doktora George Dock, innego wybitnego naukowca, który również aktywnie współpracował z Rife’em, zmusili do milczenia, zapewniwszy mu dotację wraz z najwyższym wyróżnieniem, które mogła dać Amerykańska Akademia Medyczna AMA. Dr. Couche i Dr. Milbank Johnson, do niedawna bardzo ceniące wyniki Rife przestali również pracować z nim i ponownie wrócili do przypisywania pacjentom leków na receptę.

Wielkość tego szalonego przestępstwa w stosunku do wybitnych osiągnięć Rife w dziedzinie skutecznego leczenia raka zaćmiewa każde masowe zabójstwo w dziejach ludzkości. Rak z coraz większym rozmachem nadal zbiera swoje plony… Do 1960 roku liczba ofiar od tego malusieńkiego wirusa tylko w jednej Ameryce przekroczyła stratę wszystkich wojen, które kiedykolwiek prowadziły Stany Zjednoczone. W ciągu swego długiego życia Rife widział rozwój cywilizacji od staroświeckich środków transportu do odrzutowych samolotów. Jednocześnie widział on rosnącą epidemię raka, jeden przypadek na 24 Amerykanów w 1905 roku i co trzeci przypadek w 1971 roku, kiedy Rife zmarł.

Royal Rife zmarł w 1971 od zażycia dużej dawki Valium i alkoholu w wieku 83 lat, być może dalsze życie w takim poczuciu nie miało już dla niego sensu tego się niestety nie dowiemy. Na szczęście, jego śmierć nie była końcem dalszego rozwoju jego elektronicznej terapii. Kilku wybitnych lekarzy i inżynierów już po śmierci Rife’a odzyskali jego narzędzia i bazę dowodów geniusza.  Technologia i badania Rife’a stały się znane opinii publicznej w 1986 roku w związku z publikacją książki pisarza Barry’ego Lynes’a „The Cancer Cure That Worked” („Leczenie raka, które było skuteczne.”).

Royal Raymond Rife

Historia wielkiego człowieka

Niektórzy czytelnicy historię o doktorze Royal’u Raymond’zie Rife’ie mogą ocenić jak dramatyczną detektywistyczną opowieść. A ci którzy zechcą poznać tę historię poważnie, zwrócą uwagę na olbrzymią, przekonywującą i ponad 60 letnią długotrwałą praktykę. Miał on mnóstwo pozytywnych i często sensacyjnych wyników, które niejednokrotnie dokumentacyjnie potwierdzane były przez wszystkich wysoko cenionych i niezależnych lekarzy oraz szereg poważnych instytucji medycznych, które od dawna lub czasowo z nim współpracowali.

Pomimo mnóstwa dowodów które większość z nas, najwyraźniej musi tę metodę przetestować samodzielnie, aby w końcu przekonać się, że rzeczywiście istnieje efektywna i rewolucyjna terapia. Literatura medyczna i posty reklamowe wielu firm w celu udowodnienia skuteczności swoich lekarstw (albo suplementów) manipulują odniesieniami do drogich i długotrwałych badań. Niestety jednak, jak by to nie było smutne, często tworzone są przez zainteresowanych lub po prostu dobrze wynagradzanych specjalistów, a następnie promowane potężnymi akcjami reklamowymi.

Rife był genialnym naukowcem. Urodził się w 1888 roku. Po studiach w instytucji Johnsa Hopkinsa Rife tworzył i rozwijał technologie, które nadal są wykorzystywane do dzisiaj w różnych dziedzinach optyki, elektroniki, radiochemii, biochemii, balistyki, lotnictwa a obecnie są znane jako technologie terapii biorezonansowej. Rife rzeczywiście był pierwszym kto zaczął rozwijać bioelektroniczną medycynę albo inaczej rezonansowo-częstotliwościową medycynę. Za konkretne wynalazki i osiągnięcia naukowe Rife dostał 14 głównych nagród oraz nagrodę honorową Doctorate by the University of Heidelberg. Przez prawie 66 lat, które Rife poświęcił projektując i budując unikalne urządzenia oraz instrumenty medyczne między innymi pracował dla znanej korporacji Zeiss (Zeiss Optics) i Rządu Stanów Zjednoczonych. Najbardziej znanym jego klientem był milioner Henry Timkin. Do wynalazków Rifa należy również mikroskop ultrafioletowy i mikromanipulator.

Do 1920 r. Royal Rife zakończył pracę nad wynalezieniem pierwszego na świecie mikroskopu wirusowego. W 1933 roku udoskonalił tę technologię i zbudował niezwykle skomplikowany Uniwersalny Mikroskop, który miał prawie 6 000 różnych części i był w stanie powiększyć obiekty 17 000 razy. Dzięki tak niesamowitemu wynalazkowi Rife stał się pierwszym człowiekiem, który zobaczył żywego wirusa. Uniwersalny Mikroskop wciąż jest jedynym narzędziem, za pomocą którego można widzieć żywe wirusy. Współczesne elektroniczne mikroskopy natychmiast zabijają wszystkie organizmy i w rezultacie widać tylko ich szczątki i resztki. To, co może widzieć mikroskop Royala Rifa jest „hałaśliwym działaniem” żywych wirusów, ponieważ one ciągle zmieniają swój kształt, żeby przystosować się do zmian w środowisku. Szybko reagują na rakotwórcze substancje i przekształcają normalne komórki w komórki nowotworowe.

Ale jak Royal Rife dokonał tego w czasie, gdy elektronika i medycyna dopiero zaczęły się rozwijać?

Aby zadowolić czytelników sceptycznych przedstawie kilka szczegółów technicznych i naukowych. Rife szczegółowo identyfikował indywidualne wibrację częstotliwościowe każdego drobnoustroju. Wykorzystywał do tego właściwości przekroju spektralnego. Powoli obracał kwarcowe pryzmaty szkła, aby skupić światło pojedynczej długości fali na mikroorganizmach które badał. Ta długość fali została wybrana dlatego, że rezonowała z częścią spektralną drgań mikroorganizmu, jest to oparte na fakcie, że każda molekuła drga na swojej własnej częstotliwości. Atomy łączą się w molekuły, tworząc specyficzną molekularną konfigurację z energetycznymi związkami. Ta konfiguracja emituje i pochłania własne, całkowicie określone spektrum częstotliwości elektromagnetycznych. Żadna z dwóch różnych molekuł nie ma takich samych częstotliwości elektromagnetycznych ani energetycznych.

Rezonans wzmacnia światło w taki sam sposób, jak dwie fale oceanu wzmacniają się wzajemnie, gdy łączą się ze sobą. Wynik wykorzystania rezonansowej długości fali polega na tym, że mikroorganizmy, które niewidoczne są w białym świetle, natychmiast, stają się widoczne w odblasku światła o określonym składzie spektralnym. Mikroorganizmy stają się widoczne, kiedy częstotliwość światła, rezonuje z ich własnym spektrum drgań. Royal Rife był więc w stanie zobaczyć inaczej niewidoczne organizmy oraz obserwować ich aktywną inwazję na kultury tkanek naszego organizmu.

Ponad 75% organizmów, które Rife widział za pomocą swego Uniwersalnego Mikroskopu były widoczne tylko w świetle ultrafioletowym. Wiadomo jednak, że światło ultrafioletowe jest poza zasięgiem ludzkiego wzroku, jest po prostu „niewidzialne” dla nas. Specjalne oświetlenie, stworzone przez Rife’a pozwoliło mu pokonać to ograniczenie, stosując metodę heterodynową, która jest oparta na technice łączenia dwóch sygnałów w celu uzyskania trzeciego sygnału różnicowego. Rife oświetlał mikroorganizm (zazwyczaj wirusa albo bakterię) o dwóch różnych długościach fali, krótką częstotliwością ultrafioletową, która rezonowała z częścią spektralną mikroorganizmu. Te dwie długości fali współdziałały ze sobą w punkcie zbiegu. Oddziaływanie to w rzeczywistości dało początek trzeciej dłuższej fali, która trafiała w widzialną część spektrum elektromagnetycznego. Było to tym odkryciem, za pomocą którego Rife sprawił, że niewidoczne drobnoustroje stały się widoczne nie zabijając ich. Odkrycia tego nie mogą powtórzyć dzisiejsze elektroniczne mikroskopy.

W rzeczywistości Rife zidentyfikował ludzki wirus raka jeszcze w 20-ych latach XX wieku! Początkowo Rife przeprowadził około 20 000 nieudanych prób przekształcenia normalnych komórek w komórki nowotworowe. Sukces osiągnął w momencie, kiedy wykrył wirusa raka, filtrując go przez bardzo cienki filtr porcelanowy i wprowadzając do zwierząt laboratoryjnych.

I wreszcie, aby udowodnić, że ten wirus wywołuje nowotwór, Rife stworzył 400 nowotworów, po kolei z tej samej kultury. On zarejestrował i udokumentował wszystkie te badania za pomocą filmów i fotografii, wraz ze szczegółowymi raportami. On nawet dał nazwę wirusowi raka „Cryptocides primordiales” zwanego również wirusem BX.

Wielu naukowców i lekarzy potwierdziło odkrycie wirusa raka przez Rife’a stosując mikroskop Naessens oraz w licznych eksperymentach laboratoryjnych. Poprzez swoje badania, Rife często pracował ze znanymi naukowcami i lekarzami na ówczesne czasy, którzy potwierdzali jego pracę. Na liście jego współpracowników znaleźli się znani naukowcy, nie tylko z amerykańskich kręgów, są to: E.C. Rosenow, Sr. (longtime Chief of Bacteriology, Mayo Clinic); Arthur Kendall (Director, Northwestern Medical School); Dr. George Dock (internationally-renowned); Alvin Foord (famous pathologist); Rufus Klein-Schmidt (President of USC); R.T. Hamer (Superintendent, Paradise Valley Sanitarium; Dr. Milbank Johnson (Director of the Southern California AM A); Whalen Morrison (Chief Surgeon, Santa Fe Railway); George Fischer (Children’s Hospital, N.Y.); Edward Kopps (Metabolic Clinic, La Jolla); Karl Meyer (Hooper Foundation, S.F.); M. Zite (Chicago University) i wielu innych.

Rife opracował metodę niszczenia tych małych wirusów zabójców. Wykorzystał dla zniszczenia tę samą zasadę, którą zastosował do tego, aby je zobaczyć, czyli zasadę rezonansu. Zwiększając intensywność elektromagnetycznej częstotliwości, która rezonowała z  mikroorganizmami (zakres częstotliwości od setek kiloherców do megaherców), Rife zwiększał ich naturalne wibracje dopóki one nie ginęły. Rife nazwał tą częstotliwość „ śmiertelną normą wibracyjną” albo „MOR”. Dana częstotliwość, jak zauważono, nie sprawiała żadnej szkody otaczającym tkankom. Zasada ta może być wykazana na przykładzie intensywnego dźwięku muzycznego. Co się dzieje, gdy szkło pęka pod wpływem dźwięku: molekuły szkła zaczynają drgać pod wpływem muzycznego dźwięku, wchodząc z nim w rezonans. Ponieważ wszyscy wokół mają różne częstotliwości rezonansowe, pęka tylko szkło. Istnieje niezliczona ilość różnych częstotliwości rezonansowych, a u każdej odmiany molekuł – swoje własne. Rife potrzebował wiele lat do przeprowadzenia badań. Często pracował nawet 48 godzin nieprzerwanie, dopóki nie wykrył częstotliwości które na pewno zniszczą opryszczkę, wirus polio, zapalenie opon mózgowych, tężec, grypę oraz ogromną liczbę innych niebezpiecznych drobnoustrojów.

Zobacz sam jak wspaniale działa częstotliwość na materię.

Przełomem metody okazało się poniżej opisane zdarzenie. W 1934 roku, University of Southern California powołał specjalną komisję medyczną metody Royala Raymonda Rife, aby przeprowadzić leczenie pacjentów ze szpitala Pasadena County Hospital z rakiem trzeciego – ostatniego stadium na ówczesne czasy w Stanach Zjednoczonych. W zespole byłi lekarze i patolodzy, którym zostało polecone badanie pacjentów – jeśli ktoś nadal miałby żyć 90 dni po rozpoczęciu badania.

Jednak po 90 dniach komitet stwierdził, że 86,5% pacjentów zostało całkowicie wyleczonych. Pozostałych 13,5% pacjentów udało się wyleczyć w ciągu następnych czterech tygodni. Pełna regeneracja przy użyciu leczniczych technologii Rife wyniosła 100%. 20 listopada 1934 roku przedstawiciele czterdziestu czterech najbardziej szanownych instytucji medycznych uczestniczyli w bankiecie na cześć Royala Rifa, pod hasłem „koniec wszystkich chorób” zorganizowanym przez dr. Milbank Johnson. Jednak do 1939 roku, prawie wszyscy z tych wybitnych lekarzy i naukowców zaprzeczyli, że kiedykolwiek spotkali Royala Rife.

Co się stało? Co sprawiło, że ci genialni naukowcy całkowicie stracili pamięć? Być może chodzi o fakt, że wieść o cudownych uzdrowieniach przez dr. Rife’a chorych pacjentów na końcowym stadium raka dotarła do innych niepowołanych uszu, którym zależało na „schowaniu metody do szuflady”. Najpierw była symboliczna próba przekupienia Rife’a aby zaniechał dalszych badań na którą stanowczo się nie zgodził. Nigdy nie dowiemy się jaka była dokładna suma tej propozycji. Po tym wydarzeniu w ciągu 16 miesięcy nastąpiło 125 aresztowań. Oskarżenia opierały się na tym, że niektórzy pracownicy prowadzili praktykę lekarską bez licencji. Dziś wiemy, że koncerny farmaceutyczne nie godziły się na kontynuację prób bezbolesnej terapii, która leczyła 100% pacjentów na końcowym stadium raka, a jednocześnie kosztowała tylko niewielką ilość energii elektrycznej. Rozwój tej metody mógłby w końcu doprowadzić ludzi do rezygnacji z przyjmowania mnóstwa leków. A do tego dopuścić nie wolno było i nie wolno do dziś.

Przez dziesięciolecia Rife nieustannie gromadził dowody skuteczności swej metody, co było potwierdzone przez liczne raporty ze zdjęciami i filmami nakręconymi w trakcie badań. Wkrótce zaczęły się incydenty z kradzieżą w laboratorium Rife’a. Co dziwne, policja nikogo i nie „mogła” zatrzymać. Podczas gdy Rife usiłował ponownie odtworzyć skradzione materiały (w tamtych czasach nie było ani komputerów, ani kserokopiarek), ktoś regularnie niszczył jego mikroskopy wirusowe. Z 6000 części Uniwersalnego mikroskopu 5682 zostały skradzione.

Stwierdzono, że ogień, wywołany przez podpalenie, spowodował zniszczenia wielomilionowego Laboratorium Burnett w New Jersey w czasie, gdy znani naukowcy przygotowywali się do ogłoszenia potwierdzenia prac Rife’a. Ostatecznym ciosem było nielegalne skonfiskowanie przez policję pozostałej części jego materiałów i badań naukowych nad którymi Rife pracował przez 50 lat. Firma Hoyland była jedyną firmą, która produkowała narzędzia dla Rife. Przegrywając sztucznie stworzony pozew sądowy przeciwko niej, splajtowała przez nałożone wysokie koszty prawne. Podczas Wielkiego Kryzysu komercyjna produkcja narzędzi Rife skończyła się praktycznie całkowicie. Arthur Kendall, dyrektor Northwestern School of Medicine, który współpracował z Rife’em w odkryciu wirusa raka, dostał prawie ćwierć miliona dolarów, żeby nagle „oddalić się” do Meksyku. Na ówczesne czasy Wielkiego Kryzysu to była ogromna suma pieniędzy. Doktora George Dock, innego wybitnego naukowca, który również aktywnie współpracował z Rife’em, zmusili do milczenia, zapewniwszy mu dotację wraz z najwyższym wyróżnieniem, które mogła dać Amerykańska Akademia Medyczna AMA. Dr. Couche i Dr. Milbank Johnson, do niedawna bardzo ceniące wyniki Rife przestali również pracować z nim i ponownie wrócili do przypisywania pacjentom leków na receptę.

Wielkość tego szalonego przestępstwa w stosunku do wybitnych osiągnięć Rife w dziedzinie skutecznego leczenia raka zaćmiewa każde masowe zabójstwo w dziejach ludzkości. Rak z coraz większym rozmachem nadal zbiera swoje plony… Do 1960 roku liczba ofiar od tego malusieńkiego wirusa tylko w jednej Ameryce przekroczyła stratę wszystkich wojen, które kiedykolwiek prowadziły Stany Zjednoczone. W ciągu swego długiego życia Rife widział rozwój cywilizacji od staroświeckich środków transportu do odrzutowych samolotów. Jednocześnie widział on rosnącą epidemię raka, jeden przypadek na 24 Amerykanów w 1905 roku i co trzeci przypadek w 1971 roku, kiedy Rife zmarł.

Royal Rife zmarł w 1971 od zażycia dużej dawki Valium i alkoholu w wieku 83 lat, być może dalsze życie w takim poczuciu nie miało już dla niego sensu tego się niestety nie dowiemy. Na szczęście, jego śmierć nie była końcem dalszego rozwoju jego elektronicznej terapii. Kilku wybitnych lekarzy i inżynierów już po śmierci Rife’a odzyskali jego narzędzia i bazę dowodów geniusza.  Technologia i badania Rife’a stały się znane opinii publicznej w 1986 roku w związku z publikacją książki pisarza Barry’ego Lynes’a „The Cancer Cure That Worked” („Leczenie raka, które było skuteczne.”).