Związek między infekcjami a rozwojem autyzmu.
Kluczowe odkrycia naukowe

Wpływ infekcji mikrogleju na rozwój autyzmu u dzieci

Infekcyjne uszkodzenia mikrogleju mogą teoretycznie wpływać na rozwój autyzmu u dzieci. Badania pokazują, że neurozapalenia i aktywacja mikrogleju mogą odgrywać rolę w patogenezie zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD). Oto kluczowe aspekty tej zależności oraz potencjalne infekcje, które mogą być z tym związane.

Mechanizmy związane z infekcją i autyzmem

1. Neurozapalnia:

• Mikroglej, pełniący rolę komórek odpornościowych mózgu, może być aktywowany w odpowiedzi na infekcję, co prowadzi do uwalniania prozapalnych cytokin i innych mediatorów zapalenia.
• Przewlekłe zapalenie i nadmierna aktywacja mikrogleju mogą wpływać na rozwój sieci neuronowych i plastyczność synaptyczną, co może przyczyniać się do rozwoju objawów autyzmu.

1. Infekcje okołoporodowe:

• Infekcje podczas ciąży i we wczesnym dzieciństwie mogą zwiększać ryzyko autyzmu. Odpowiedź zapalna matki może prowadzić do zmian w rozwoju mózgu płodu.

Infekcje związane z ryzykiem rozwoju autyzmu

1. Infekcje wirusowe:

• Cytomegalowirus (CMV): Wrodzona infekcja CMV jest związana z neurozapaleniem i zwiększonym ryzykiem chorób neurodegeneracyjnych i autyzmu.
• Wirus opryszczki (HSV): Infekcja wirusem opryszczki może prowadzić do neurozapalnia i uszkodzenia neuronów.
• Różyczka: Wrodzona infekcja różyczką jest związana z wysokim ryzykiem rozwoju autyzmu i innych zaburzeń neurologicznych.

1. Infekcje bakteryjne:

• Listeria monocytogenes: Infekcja listerią podczas ciąży może powodować zapalenie i uszkodzenie rozwijającego się mózgu.
• Infekcje paciorkowcowe: Niektóre badania sugerują możliwy związek między reakcjami autoimmunologicznymi wywołanymi przez infekcje paciorkowcowe a autyzmem.
• Anaplasma: Anaplasma może przenikać przez barierę krew-mózg, szczególnie w stanach zapalnych i zwiększonej przepuszczalności naczyń.

Skutki pośrednie

Mediatory zapalne: Zakażenie Anaplasma wywołuje ogólnoustrojową odpowiedź zapalną, która może prowadzić do aktywacji mikrogleju poprzez cytokiny zapalne i chemokiny krążące we krwi.

Kompleksy immunologiczne: Kompleksy immunologiczne i produkty zapalne mogą przyczyniać się do aktywacji mikrogleju i zwiększonego stanu zapalnego układu nerwowego.

Aktywacja mikrogleju przez ekspozycję na anaplazmę może prowadzić do szeregu zmian w jego zachowaniu i funkcji:

1.Wydzielanie cytokin prozapalnych

Zwiększony stan zapalny: Aktywacja mikrogleju prowadzi do uwalniania cytokin prozapalnych (np. TNF-α, IL-1β), co przyczynia się do zwiększonej odpowiedzi zapalnej w mózgu.

2.Aktywność fagocytarna

Zwiększona fagocytoza: Zainfekowane mikroglej mogą zwiększyć swoją aktywność fagocytarną, co może być zarówno mechanizmem ochronnym, jak i uszkadzającym.

3.Neurotoksyczność

Uwalnianie neurotoksyn: Aktywacji mikrogleju może towarzyszyć uwalnianie substancji neurotoksycznych, takich jak tlenek azotu (NO) i reaktywne formy tlenu (ROS), które mogą uszkadzać neurony.

Infekcje pasożytnicze:

• Toxoplasma gondii: Infekcja toksoplazmozą podczas ciąży może powodować neurozapalnie i wpływać na rozwój układu nerwowego płodu.

Badania i wnioski

• Badania nad aktywacją mikrogleju: Badania pokazują, że aktywacja mikrogleju i związane z nią neurozapalnie mogą być wykrywane w mózgach pacjentów z autyzmem. Na przykład jedno badanie wykazało podwyższone poziomy aktywacji mikrogleju i prozapalnych cytokin u dzieci z autyzmem (Vargas et al., 2005).
• Aktywacja immunologiczna matki: Badania na modelach zwierzęcych pokazują, że aktywacja układu odpornościowego matki podczas ciąży może prowadzić do zmian behawioralnych przypominających autyzm u potomstwa (Smith et al., 2007).

Chociaż istnieje szereg badań wskazujących na możliwy związek między chorobami zakaźnymi, aktywacją mikrogleju a rozwojem autyzmu, potrzebne są dalsze badania w celu potwierdzenia tych związków i zrozumienia mechanizmów.